देवा पुढचा दिवा असू द्या रे तसाच
आपणच देवाला अंधारात ठेवलं
तर हरवून टाकील तो आकाश
या खोलीच्या खबदाडात
तेवढाच रात्रभर प्रकाश
किती तूप असं
लागणार लागून लागून
एक फुलवात घातली
की सगळं ऊनच ऊन
दिसू दे जरा देवाला
हा अनादी अंधार
लागला तर लागू दे
एकदा कोमल गंधार…!
आला श्रावण श्रावण
गुच्छ रंगांचे घेऊन
ऊन-पावसाचे पक्षी
आणि ओंजळीमधून
निळे स्वप्न कुजबुजे
हळू पाखरांच्या कानी
ऊन कोवळे दाटले
केशराच्या रानोरानी
आता मेल्या मरणाला
जिती पालवी फुटेल
गोठलेल्या श्वासांना
पंख नवीन येतील
आता धरतील फेर
कवडशांची डाळिंबे
वर्षतील नभातून
शाश्वताची निळी टिंबे
आला श्रावण श्रावण
ओल्या सोनपावलांनी
दाही दिशा महिरल्या
यौवनाच्या मंजिऱ्यांनी
पोस्ट्स
सर्व टिप्पण्या
